Club van 60
De club van 60, die is ingesteld door de cliëntenraad van Fokus, fungeert als signaalgroep waar we belangrijke vragen aan voorleggen. Met nadruk noem ik het een signaalgroep omdat we geen echte vaststaande conclusies mogen verbinden aan de antwoorden. Daarvoor is de groep te klein (nu 42 maar ten tijde van de eerste vraag waren het nog 33 personen) en is een goede spreiding over de verschillende Fokusprojecten niet gegarandeerd. Dat gezegd hebbende is de groep van 60 een uitstekend middel om een idee te krijgen hoe verschillende zaken en onderwerpen bij de achterban ligt. Dus, we kunnen zeker nog extra mensen gebruiken die aangesloten willen worden en hun ervaringen met ons willen delen.
de vragen de antwoorden
De Club van 60, vraag 8
Op dit moment worden de laatste herindicaties afgehandeld en is de Cliëntenraad bezig met het opstellen van een schaderapport waarin alle knelpunten en mogelijke schade opgesomd wordt die de cliënten van Fokus zouden ondervinden als ze nu, met hun huidige indicatie over zouden moeten gaan naar de AWBZ. In de tussentijd lopen ook de gewone agendapunten door en is de CRF o.a. bezig met het beleid ‘Inwerken nieuwe ADL-assistenten.’.
Over dit inwerken gaat vraag 8:
Wij vroegen aan de leden van de club van 60 hoe nieuwe ADL-assistenten ingewerkt worden, of ze hierover tevreden zijn en of men nog suggesties heeft.
Wat is de duur van de inwerkperiode bij u?
19 leden hebben hierop gereageerd. Daarvan vonden 4 leden dat de inwerkperiode veel te kort was. Zij waren van mening dat de nieuwe ADL-ers te snel alleen aan het werk konden gaan
12 leden gaven aan dat de inwerkperiode een x aantal dagen of weken duurt binnen hun project. In een aantal projecten bedraagt de inwerkperiode 2 weken en bij anderen, moet de nieuwe ADL-er na 1 of 2 keer inwerken, zelfstandig kunnen werken. Er is door 3 leden anders geantwoord. Zij lieten weten dat het bij hun project per nieuwkomer verschil, hoe lang ze worden ingewerkt. Ook is er door iemand aangegeven dat de inwerkperiode net zolang duurt tot de nieuwe ADL-assistent(e)voldoende is ingewerkt.
Door wie wordt de nieuwe ADL-er ingewerkt? Heeft u hierbij een keuze?
24 leden hebben op deze vraag geantwoord. 3 leden wilden het inwerken graag zelf doen omdat zij zelf de beste uitleg kunnen geven en dat is mogelijk. 10 leden zeiden dat in hun project wordt ingewerkt door mentoren. Zij zijn geschoold om deze functie te vervullen. Er is ook door 10 leden vermeld dat door andere ADL-ers wordt ingewerkt. Bij sommige vindt het inwerken plaats door een aantal vaste ADL-ers. Ergens anders wordt er ingewerkt door diegene die toevallig die dag dienst heeft. Er is 21 keer gereageerd op de vraag of men een keuze heeft door wie een nieuwe ADL-er wordt ingewerkt. Het merendeel van de leden, namelijk 17 hebben aangegeven dat ze hierin geen keuze hebben. De anderen 4 hebben wel de mogelijkheid om hierover mee te praten.
Wie bepaalt of het inwerken bij u voldoende is geweest?
Er is door 21 leden gereageerd op deze vraag. Door 3 leden is aangegeven dat de locatiemanager bepaalt of er voldoende is ingewerkt. 3 leden gaven aan dat binnen hun project de mentor aangeeft of het inwerken voldoende is geweest. Er bestaat dan wel voor cliënten de mogelijkheid om bij twijfel te vragen of een extra ADL-er aanwezig kan zijn. De meeste leden (5) bepalen zelf of er bij hun voldoende is ingewerkt, ze kunnen er wel altijd een ADL-er bij vragen. Ook lieten 3 leden weten dat in hun project de ADL-ers het voor het zeggen hebben, of er lang genoeg is ingewerkt. 2 leden kunnen in overleg met de nieuwe ADL-er en de mentor en/of de locatiemanager voldoende is ingewerkt.
Er is door 5 leden anders geantwoord. Zij lieten weten dat het vooral afhangt van het niveau van de nieuwe ADL-er of er genoeg is ingewerkt. Sommige leden zeiden dat ze zelf alles goed kunnen uitleggen en dat er daarom niet over gesproken wordt of het inwerken voldoende is geweest
Graag zouden wij van u willen weten hoe nieuwe ADL-assistenten bij u ingewerkt worden, of u hierover tevreden bent en of u nog suggesties heeft.
Er kwamen 15 opmerkingen en/of suggesties m.b.t. het inwerken van nieuwe ADL-ers.
Ik loop meer/vooral/ook aan tegen de gevolgen van het aannemen van niet-geschikte ADL-ers. Ik weet niet of dat jullie aandacht heeft, het aanpakken van dat probleem zou ik erg toejuichen.
Ik vind, dat nieuwe ADL-ers de eerste 2 maanden ingeroosterd moeten worden met collega's waar zij op terug kunnen vallen voor raad en daad.
Eigenlijk zouden ze de nieuwe ADL-ers eerst een keer onder toezicht van een ervaren ADL-er moeten laten inwerken bij een cliënt. Op deze manier kunnen ze kijken of het goed gaat, en of de nieuwe ADL-er al goed in staat is de gevraagde hulp correct uit te voeren, dit zou een hoop ergernis schelen.
Ik zou het liefst hebben dat er niet of nauwelijks wordt ingewerkt en dat de nieuwelingen hulp oproepen bij moeilijkheden
Ik ben er erg op tegen dat Fokus nieuwe mensen aanneemt die nooit iemand hebben verzorgd maar dat wel op de eerste dag dat ze hier werken moeten doen. Levensgevaarlijk en onacceptabel.
Ik vind de inwerkperiode grote onzin. Ik ben van mening dat de nieuwe ADL-er beter kan inwerken op aanwijzing van de cliënt. Mocht het dan niet lukken dan kan een andere ADL-er even ingrijpen.
Deze procedure voor het inwerken werkt wat mij betreft goed, mits daarna nog een evaluatie plaatsvindt door de locatiemanager voordat de proeftijd verloopt. Dit gebeurt niet altijd standaard, vaak wel informeel door de inwerker. Er wordt vast wel gekeken of de nieuwe ADL-er goed in het team past maar een evaluatie door de cliënten lijkt me daarnaast niet verkeert.
Persoonlijk zou ik willen dat deze mogelijkheid expliciet wordt gemaakt voor inwerkende ADL-ers: blijf er zo lang of kort bij als de cliënt dat zelf prettig vindt!
Het is ook een idee dat cliënten mee kunnen bepalen wie de nieuwe ADL-er inwerkt. De cliënt moet tijdens het inwerken zelf kunnen bepalen in hoeverre de nieuwe ADL-er al handelingen uitvoert
Goede
begeleiding is erg belangrijk om mensen gemotiveerd te houden, zowel cliënten
als ADL-ers moeten vertrouwen hebben in het systeem. Veiligheid voor de cliënt,
en werkplezier voor de ADl-er.
Wat mij betreft is per cliënt 1 keer voorstellen, 1 keer meekijken en 1 keer
zelf doen onder toezicht van de ervaren ADL-er ruimschoots voldoende.
Ik vind niet dat cliënten zouden moeten mee bepalen wie de nieuwe ADL-er in gaat werken.
Ik zou graag beoordelingsformulieren zien kort na het inwerken, zodat binnen de proeftijd de nieuwe ADL-er daarop beoordeeld kan worden.
Waar ik mezelf aan erger is, het feit dat er niet genoeg wordt gerealiseerd dat ze een gast in mijn huis zijn, waar mijn regels gelden! Ze weten alleen dat het hun werkterrein is.
Conclusie:
Er wordt nergens hetzelfde gehandeld wat betreft het inwerken van nieuwe ADL-ers. Er zit geen structuur in. Elk project maakt eigen afspraken wat betreft het inwerken. Een aantal aspecten van het inwerken gaan goed, maar er zijn ook veel verbeterpunten.
Ongeveer de helft van de Club van 60 heeft gereageerd. Wilt u zelf hier iets over kwijt dan kan dat altijd via clubvan60@clientenraadfokus.nl
Namens de Cliëntenraad Fokus,
Eric van der Varst.
Samenvatting vraag 7
Zoals ondertussen bekend is gaat Fokus naar alle waarschijnlijkheid per 1-1-2012 over naar de AWBZ.
Fokus en de CRF zijn zeer betrokken bij dit onderwerp en wij vroegen in vraag 7 aan de Club van 60 of de leden van mening zijn dat ze goed op de hoogte worden gehouden en hoe zij de overgang naar de AWBZ zien.
Eigenlijk waren het dus twee vragen en onze eerste vraag luidde dan ook:
‘Vindt u dat u door Fokus genoeg op de hoogte wordt gehouden van de ontwikkelingen met betrekking tot de overgang van Fokus naar de AWBZ in 2012?’
27 leden hebben hierop gereageerd. Daarvan vonden 12 leden dat zij goed genoeg op de hoogte werden gehouden en 4 leden slecht. Positief werd gereageerd op de nieuwsbrieven en berichten in de Infokus, negatief commentaar was dat het overbodig was.
Anderen vonden de gegeven informatie redelijk en/of laat. Bijvoorbeeld dat de gegeven informatie al op internet gelezen was of dat de CIZ-formulieren al geretourneerd hadden moeten worden.
Een aantal keer werd de gegeven informatie overdreven, bang makerij of zelfs bemoeizuchtig bevonden en 2 leden zijn van mening dat Fokus (onbedoeld) niets weet.
De tweede vraag ging over hoe de leden van de Club van 60 de overgang naar de AWBZ zien en dan specifiek over hun hoop en vrees.
Over de hoop kwamen de volgende reacties binnen.
11 leden gaven hun reactie over hoop en een meerderheid was sceptisch, maar hoopte eenduidig hetzelfde: dat er niks veranderd en de eigen regie behouden kan worden!
De andere leden hebben allemaal een verschillende mening. Voorbeeld is het recht hebben op de afgesproken indicatie-uren ADL. Een ander hoopt dat de functie ADL-assistent binnen het zorgstelsel als volwaardig wordt gezien.
Een lid had een kritische noot en hoopt dat Fokus weer scherper en meer klantgerichter wordt.
Er is veel vrees over de overgang van Fokus naar de AWBZ, want maar liefst 26 leden gaven hierop hun mening en gaven heel duidelijk aan wat precies hun grootste vrezen zijn. Veruit de meesten vrezen meerdere dingen. De meerderheid vreest gedwongen vaste afspraken. 9 keer werd de vrees voor het verlies van eigen regie gegeven en 8 keer de angst voor de eigen bijdrage en dat cliënten door de overgang terug naar een instelling moeten. Het wegvallen van de Hand- en Spandiensten en dat Fokus te duur gaat worden werd vaak aangegeven. 5 leden hebben de vrees dat Fokus een instelling wordt en een paar keer werd daarbij zelfs gezegd dan liever dood te zijn.
Uit de reacties is te merken dat er nog veel vraag, onzekerheid en vrees is over de gevolgen na 01-01-2010 en dat het de mensen bezig houdt.
Ongeveer de helft van de Club van 60 heeft gereageerd en we kunnen er veel uit halen.
Wilt u zelf hier iets over kwijt dan kan dat altijd via clubvan60@clientenraadfokus.nl
Namens de Cliëntenraad Fokus,
Leon Seijsener
Vraag 6
De bedoeling van vraag 6 kwam helaas niet duidelijk naar voren in de vraagstelling. Er hebben dan ook maar 5 leden gereageerd, vandaar dat we besloten hebben om deze vraag te schrappen.
Club van 60, samenvatting vraag 5
Juni dit jaar heeft de cliëntenraad weer een poll gedaan bij de ‘Club van 60’.
We mogen ons elke keer verheugen op een grote respons. En groot is voor de cliëntenraad vaak meer dan 50%. Dat zegt genoeg over de relevantie van de vragen.
Binnen de cliëntenraad hebben we vaak gesproken over de verplichte cursussen van ‘ervaren ADL-assistent’. Is dat nu wel nodig, kost dat niet te veel geld, en is er niet een andere manier om mensen bij te scholen? Aan de andere kant levert het misschien wel heel veel extra kwaliteit op. Zulke vragen gingen over de vergadertafel.
De precieze vraag voor de ‘Club van 60’ was deze:
‘Merkt u, sinds alle ADL-ers verplicht de cursus ‘ervaren ADL-assistent’ gevolgd hebben, een verschil in de manier van assistentieverlening?’
Omdat de respons op deze vraag 32 van de 60 leden was, mogen we er een zekere waarde aan hechten. Sommige mensen hebben met ja en nee geantwoord. Vandaar dat de optelling van de meningen meer is dan 32.
Het antwoord ‘Geen verschil’ gaven 24 mensen, zonde van het geld werd 4 keer genoemd, en duidelijk negatief scoorde 6 maal. Aan de andere kant kregen we 7 positieve geluiden en 3 mensen die er neutraal tegen aan keken.
Vaak gingen antwoorden die onder noemer ‘geen verschil’ behoorden gepaard met het kostenaspect. Iemand merkt op dat het verzorgen in je bloed moet zitten, en niet in een dure cursus. Een andere client geeft aan dat een enkele herhalingsdag voor de mensen die al langer in dienst zijn wel genoeg is.
Een opmerkelijk antwoord kwam van iemand (citaat) ‘ik merk niks bij ADL-ers die ik heel goed vind en ik merk niets, jammer genoeg, bij ADL-ers die ik heel slecht vind. Bij de groep ADL-ers die daar tussen in zitten merk ik wel degelijk verschil en wel in positieve zin.’
Een andere categorie antwoorden is dat mensen de cursus te laat of te vroeg vinden ingaan en dus Fokus ‘het paard achter de wagen’ vinden spannen. De vraag is ook of ADL-ers er wel heen willen. Zo merkt iemand op dat ADL-ers die al een tijd bij Fokus werken een eigen manier hebben ontwikkeld en dat niet af (willen) leren.
Duidelijk negatief waren 6 mensen.
Sommige mensen waren negatief over de inhoud van de cursus. Hierbij gaven ze als voorbeeld dat er bepaalde stereotyperingen over handicaps en ziektes werden gegeven, het ‘instituut’ Fokus en de ADL te veel benadrukt werden waardoor de client per definitie overal verantwoordelijk voor zou zijn, ook voor de fouten van de ADL-er. Meer aandacht werd gevraagd voor het inlevingsvermogen van de ADL-er. ‘Hoe het voelt om afhankelijk te zijn en de werking van actie-reactie.’ Een overdreven professionele houding resulteert in te veel zakelijkheid in plaats van de cliënt en de ADL-er als een ontwikkelende relatie te beschouwen. Teveel instellingsdenken en te weinig luisteren naar wat ik wil in mijn tempo.
In dit kader een citaat van een client over wat Fokus onder een ‘ervaren’ ADL-er verstaat:
‘Client onpersoonlijk benaderen. Geen interesse tonen in de client. Vooral niets persoonlijks vertellen, maar babbelen over het weer. Alsof de client een ‘ding’ is.’
De mensen die het zonde van het geld vonden gaven ook de suggestie nog mee het locatie te doen. Fokus kan het geld beter besteden aan hoger loon en meer ADL-ers.
Een duidelijk positief antwoord was dat ADL-ers door de cursus iets meer inzicht hadden gekregen. Ook wat betreft het Fokus denken zodat daarover geen ‘domme’ discussies meer nodig zijn. Daarnaast meer inzicht in mensen met een handicap. Als laatste merkt iemand op dat ADL-ers er wel van leren en niet alleen praktische dingen maar ook wat betreft privacy en omgangsvormen.
Uit alle antwoorden kan je lezen dat iedereen zo zijn en haar ervaring en mening heeft over het nut en noodzaak van de cursus ‘ervaren ADL-assistent’. En gelukkig maar want dat betekent dat we onze eigenheid hebben behouden en niet elke ADL-er het zelfde is. Toch is het overduidelijke beeld naar voren gekomen dat een ruime meerderheid van de respondenten de cursus niet nodig vinden, zonde van het geld en soms zelfs meer kwaad dan goed vinden doen.
Wilt u zelf hier iets over kwijt dan kan dat altijd via clubvan60@clientenraadfokus.nl
Namens de Cliëntenraad Fokus,
Jeroen Muller
Club van 60, samenvatting vraag 4
Fokus (en de CRF) vond dat de beoordeling van de ADL-assistenten beter geformaliseerd moest worden en heeft daarvoor een klankbordgroep opgezet. Na uitgebreid overleg is er een concept beoordelingssysteem uitgerold en heeft men besloten om dit systeem met de bijbehorende formulieren dmv. een pilot in 6 projecten te testen. Cliënten kregen een beoordelingslijst voor ADL-ers met de vraag die in te vullen. Maar ook konden ze aangeven wat ze vonden van het formulier zelf. Dat tweede aspect was naar de mening van de CRF niet duidelijk genoeg en dat is meteen de eerste vraag over dit onderwerp aan de ‘Club van 60’ (deze keer kreeg de Cv60 twee vragen):
Op het moment dat deze vraag gesteld werd, bestond de Club van 60 uit 55 leden.
12 Leden vonden de begeleidende brief duidelijk, 18 respondenten antwoordden dat ze het niet duidelijk vonden. Op zo een klein aantal respondenten toch wel een aardig verschil. Elke onduidelijkheid is niet handig als je de kwaliteit van Fokus wilt verbeteren.
12 Personen vonden de begeleidende brief wèl duidelijk:
Eén iemand leest uit de brief dat 6 locatiemanagers deelnemen aan een proef van 3 maanden om dit nieuwe systeem te testen. De rest van de 12 respondenten spreken zich even stellig uit dat het heel duidelijk is.
18 Personen vonden het géén duidelijke begeleidende brief:
In bijna alle reacties stond dat men de brief onduidelijk geschreven vond. Voorbeelden hiervan zijn onder andere: te ingewikkeld, een woordenbrij, opgesteld door een student?, spelfouten en langdradig. Ook merkte een respondent op ‘alsof het een suggestie is dat aan mij wordt gevraagd om van (één?) adl-assistent een beoordeling te geven’.
Vraag 2 die we stelden was:
2. Wat vindt u van de manier waarop er met de door u ingevulde formulieren zal worden omgegaan (zie hiervoor de laatste –gele- alinea). Motiveer uw antwoord.
Dit was de desbetreffende alinea:
Uiteraard zal ik zorgvuldig omgaan met uw evaluatie. Dat wil zeggen dat, anoniem ingevulde formulieren ter kennisgeving worden aangenomen. De anonieme formulieren worden niet meegewogen in de beoordeling en er wordt niet over gecommuniceerd naar de ADL-assistent, tenzij meerdere signalen dit wel mogelijk en noodzakelijk maken. Alle met naam ingevulde formulieren worden meegewogen bij de beoordeling. Tijdens de bespreking met de medewerker kan openlijk gesproken worden over de genoemde voorbeelden en de herkomst, om op deze manier de dienstverlening bij u te verbeteren. Op verzoek zijn de formulieren van cliënten inzichtelijk voor de ADL-assistent.
Deze vraag kreeg een hele duidelijke uitslag. De meerderheid, 24 respondenten, vinden het een rare manier hoe er met hun formulieren wordt omgegaan. Anonieme formulieren moeten ook meegenomen worden is de mening. Tevens spreekt iemand over de ongelijkwaardigheid die spreekt uit de brief. Ook worden de ingewikkelde zinnen aangehaald. De directe terugkoppeling van de LM-er naar de ADL-er wordt door sommigen vervelend gevonden. Zelfs is er iemand die aangeeft bang te zijn op represailles door de ADL-er. Liever zien ze eerst een gesprek met de LM zelf.
Er waren 6 positieve reacties. Sommige vinden het goed dat ADL-ers weten wat er speelt en hebben blijkbaar niet veel moeite met direct overleg tussen LM-er en ADLer. Gemist wordt een open vraagstelling en dus de mogelijkheid om een negatieve beoordeling te kunnen toelichten. Als laatste zien sommige mensen dat anoniem invullen van de formulieren kan leiden tot argwaan en eigenlijk een farce is want wie moet het formulier invullen (anders dan iemand van Fokus)?
Ook een paar algemene punten zijn genoemd zoals de angst dat dit systeem zal leiden tot een kat en muisspel tussen cliënt, lokatiemanger en adl-assistent en dat het hele onderzoek een beetje onprofessioneel aandoet.
Concluderend kan naar aanleiding van de eerste vraag gezegd worden dat de begeleidende brief van de pilot op z’n minst onduidelijk overkwam bij een grote groep respondenten waardoor zeer waarschijnlijk een hoop feedback achterwege is gebleven.
De tweede vraag maakte veel emoties los; een ruime meerderheid geeft een negatieve reactie op de vraag ‘wat vindt u hoe er met uw ingevulde formulier wordt omgegaan’. De mogelijkheid om beoordelingsformulieren anoniem in te vullen is blijkbaar een optie waar Fokus heel zorgvuldig mee om moet gaan. Dat dit gevoelige punt nog eens goed overwogen moet worden voordat het concept beoordelingssysteem ADL-assistenten haar definitieve vorm krijgt, is misschien de beste conclusie.
Namens de Cliëntenraad Fokus,
Jeroen Muller
Heeft u
behoefte om hierop te reageren, mail dan naar clubvan60@clientenraadfokus.nl
Club van 60 vraag 3
Op de vraag (25 maart 2008);
“Vindt u dat cliënten (in hun eigen project) in de sollicitatiecommissie voor nieuwe ADL-assistenten moeten kunnen zitten?” hebben 33 leden van de club van 60 gereageerd (deze club bestond op dat moment uit 47 leden). Hieruit mag opgemaakt worden dat dit onderwerp behoorlijk leeft.
24 Mensen hebben de vraag positief beantwoord, 9 respondenten zijn van mening dat er geen cliënten in de sollicitatiecommissie moeten zitten.
Hieruit blijkt dat het voor cliënten belangrijk is dat ze zoveel mogelijk de factoren die invloed op hun leven hebben willen controleren. Dit ligt op een lijn met de stelling dat cliënten van Fokus de regie over hun eigen leven willen voeren en zou het grote aantal positieve antwoorden kunnen verklaren. Een ADL-er kijkt toch anders tegen een solicitant aan, waaronder als toekomstige collega en teamgenoot, dan een cliënt die de sollicitant in zijn/haar ‘privé’ leven ziet. Ook zitten cliënten over het algemeen langer in een project dan Locatiemanagers en ADL-ers, en hebben dus vaak een zekere deskundigheid opgebouwd.
Daarnaast zijn er wel wat voorwaarden aan verbonden volgens sommige respondenten. Zaken die nog om een gedegen uitwerking vragen. Is het verstandig om een cliënt in de zelfde sollicitatiecommissie te zetten als waar hij/zij woont? Vertegenwoordigt de cliënten in de sollicitatiecommissie alle cliënten uit dat project? En zo ja, moet hij/zij dan gekozen worden of minstens een volmacht van de anderen krijgen om namens hen te spreken? De cliënt moet wel objectief genoeg zijn en niet alleen vanuit zichzelf denken. Zoveel mensen zoveel wensen.
En heb je nog recht op klagen als cliënt wanneer iemand niet blijkt te functioneren?
Hoewel niet veel, er zijn ook respondenten die het niet zien zitten. Het is niet verstandig in je eigen project lid van de sollicitatiecommissie te zijn, want dan zou je aangesproken kunnen worden op de keuze. Het kost extra tijd en energie waarvan een respondent zegt dat niet te hebben. Ze verwacht van Fokus dat dat uit handen genomen wordt.
Anderen zeggen dat het het zelf meebeslissen tijdens de sollicitatie niet nodig is maar het wel belangrijk vinden om achteraf, voor definitief een contract, een evaluatie te doen bij de cliënten.
Een cliënt maakt de vergelijking als klant, waarbij je maar moet afwachten wie je komt helpen. Er komen tijdens een sollicitatiegesprek meer onderwerpen aan de orde die voor de cliënt om welke rede dan ook verborgen moet blijven. Om de tevredenheid te waarborgen kan Fokus altijd een klant tevredenheidsonderzoek doen.
Tips:
Een respondent kwam met het idee om de cliënt pas bij een tweede sollicitatiegesprek erbij te betrekken.
Een andere suggestie die een lid van de club van 60 doet is een cliënt in de sollicitatiecommissie te zetten bij de sollicitatie van een Locatiemanager.
Bij veel (niet alle) Fokusprojecten worden cliënten betrokken bij de evaluatie van ADL-ers.
Dit wordt als positief ervaren.
Voor alle respondenten is kwaliteit en integriteit in het privedomein essentiëel.
Voorzichtige conclusie is dat de JA cliënten zoveel mogelijk invloed willen uitoefenen op hun eigen leven en daarom lidmaatschap van de sollicitatiecommissie voor hen zwaarwegend is. Voor de NEE-stemmers is vooral de scheidslijn van klant zijn erg belangrijk. Dus liever geen inmenging in de bedrijfsvoering van Fokus en dus ook geen verantwoordelijkheid.
Namens de Cliëntenraad Fokus,
Jeroen Muller
Heeft u
behoefte om hierop te reageren, mail dan naar clubvan60@clientenraadfokus.nl
vraag 2: Door het maken van afspraken komt assistentie op afroep in het gedrang
21 januari 2008
Samenvatting antwoorden: van de Club van 60 op vraag 2:
Geen duidelijk voor of
tegen
21 van de 40
leden van de club van 60 hebben op de stelling gereageerd. En dat is
onderzoeksland een mooie score. Van de 21 reacties zijn er 8 eens, 7
oneens, en 6 neutraal over de stelling. Voor de Cliëntenraad betekent dit dat
er onder de clienten genuanceerd gedacht wordt over de gevolgen van het maken
van afspraken. Een aantal reacties geven inzicht hoe men het echt daadwerkelijk
zelf aan de lijve beleeft, door bijvoorbeeld de lange wachtijden en meer
positief de mogelijkheid om op tijd op het werk te kunnen zijn. Ook reageren sommige cliënten met het noemen van een aantal voorwaarden
waaronder een afspraak maken mogelijk is. Hierbij vindt men (zowel bij
‘eens’, oneens’ als ‘neutraaal’) essentieel dat de Locatie Manager de
planning van de ADL-ers goed afstemt op het aantal afspraken.
Graag geef
ik u nog drie uitspraken mee van de antwoorden die we kregen, om te laten zien
hoe divers men denkt over het maken van een afspraak.
Voor:
“Ik
zou mijn leven niet kunnen
Tegen:
“Fokus dreigt in een visuele cirkel terecht te
komen want doordat er te veel afspraken gemaakt worden gaan er steeds meer cliënten
ook maar een afspraak maken om er zeker van te zijn op tijd geholpen te worden
en dat er wel een appeltje geschilt kan worden enz.,
te gek voor woorden is dit!”
Neutraal:
“Ik ben juist van mening dat de mogelijkheid
maatschappelijk actief te zijn werk of andere bezigheden te hebben, staat of
valt met de mogelijkheid afspraken te maken. Ik ben van mening dat de
assistentie op afroep daar niet onder mag leiden. Beide
mogelijkheden moeten naast elkaar blijven bestaan.”
Namens de
Cliëntenraad,
Jeroen
Muller
Heeft u
behoefte om hierop te reageren, mail dan naar clubvan60@clientenraadfokus.nl
vraag 1: ‘Hoe het gaat op uw Fokusproject’
November
2007
Samenvatting
antwoorden:
van de Club van 60 op
vraag 1: ‘Hoe gaat het op uw
Fokusproject?’
Hoe waren de
reacties?
In totaal
hebben we 23 reacties gehad op onze vraag, en dat is veel. Over het algemeen
waarderen tien mensen hun Fokusproject als positief-, acht negatief- en vijf
neutraal. Wat zien we als we de antwoorden eens wat uitsplitsen? Bij elk
onderdeel kon worden aangeven waarom iets positief of negatief was, en welke
tips men nog had. Er waren duidelijk meer dingen genoemd onder negatief dan
onder de andere twee items.
Onder de
positieve reacties werd vooral aangegeven dat het project een goed team had, een
goede locatiemanager, en men goed contact had met de ADL-ers. Daarnaast, maar
iets minder, gaf men aan dat een goede sfeer, mogelijkheden tot het maken van
afspraken, de diversiteit aan ADL-ers, en het meevallen van de wachttijden
bijdragen leverden aan een positief beeld van hun Fokusproject.
Bij het item
‘negatief’ is de uitschieter de wisselingen van de locatiemanager. Dan weer
wel en dan weer geen locatiemanager en het vaak afwezig zijn de locatiemanager.
Een goede tweede is de lange wachttijden, mede door de vele assistentie op
afspraak. Tevens wordt aangegeven
dat sommige ADL-ers zich te veel met het privé leven van de cliënt bemoeien,
slordig en weinig hygiënisch werken, het slechte inwerken van het personeel,
veel wisseling van ADL-ers, en onduidelijkheid over Hand & Spandiensten, wat
willekeur oplevert.
De tips
hebben een directe link met de dingen die genoemd zijn bij het item
‘negatief’. Een goede tip die meerde mensen genoemd hebben gaat over de
locatiemanager. Deze moet krachtiger optreden bij problemen en minder praten.
Ook wil men dat hij of zij vaker aanwezig is. Daarnaast noemen twee cliënten
dat het goed is dat er bij hun geïnventariseerd wordt waar mogelijke problemen
liggen. ADL-ers zouden regelmatig beoordeeld moeten worden en dan speelt ook nog
de wens om ADL-ers te kunnen weigeren. Een laatste tip die door meerderen
genoemd wordt is het uitbreiden van de sollicitatiecommissie met een cliënt.
Een
voorzichtige conclusie is dat een goede, krachtige, vaker aanwezige en niet
steeds wisselende locatiemanager voor een groot deel de kwaliteit van een
Fokusproject bepaalt. Daarnaast is van belang dat een ADL-er goed opgeleid en
ingewerkt dient te worden en het privé leven van de cliënt respecteert. Een
fijn en goedlopend Fokusproject begint met een stabiel en goed werkend team.
Herkent u
zaken die hier naar voren komen en wilt u dat met ons delen, mail dan naar clubvan60@clientenraadfokus.nl
Via dit
mailadres kunt u zich ook opgeven om lid te worden van de club van 60.
Namens de
Cliëntenraad Fokus,
Jeroen
Muller